Amerika izlenimleri 1 / iPhone 5…

Yıllarca Hollywood filmleri ile beynimize kazınmış olan Golden Gate Bridge’den yürüyerek geçiyorum. Gangsterlerin, suçluların, polislerin birbirini kovaladığı, ateş ettiği, arabaların tersyüz edildiği köprünün üzerindeyim. Bugün bile seyretmeye doyulmayan “kült” film, “Alkadraz Kuşçusu”nun mekanı, Alkadraz Cezaevinin bulunduğu ada da ufkumun içinde.

Eminim ki dünyanın farklı coğrafyalarında milyonlarca insan, üzerinden hiç geçmemiş olsa da, bu köprü hakkında, kendi ülkesindeki birçok köprüden daha fazla zihninde imajlara sahiptir.

Bunlar zihnimde yürüyorum ve bir diğer taraftan da bugünlerde Amerika sokaklarında bir toplumsal histeriye dönüşmüş olan “iPhone 5” efsanesini düşünüyorum.

Amerika sokaklarından başlayıp, dalga dalga tüm dünya sokaklarına yayılan bu ürün ile Golden Gate Bridge arasında gidip geliyorum. İnanılmaz bir “imaj inşası”.

Bir yıldır sürekli sağda solda barda unutulan prototipler, basından birilerinin eline geçtiği iddia edilen çizimler, vs. vs… iPhone 5 etrafında oluşturulan “aura”…

Sonra verilen tarih geliyor ve günlerce öncesinden dükkanlar önünde uzun kuyruklar… “ilk dokunacaklar arasında olma” duygusu. Bu ilk defa karşılaştığımız bir şey değil tabii. Neredeyse bütün piyasaya sürülen yeni ürünlerde benzer yöntem…

Bu söylediklerimden eleştirel bir sonuç çıkarılmasın. Hayranlık verici bir durum bu aslında. Böyle yapabilmek için çok iyi bir planlamaya ve uygulamaya sahip olmak ve “ne yapmak istediğinizi bilmek” gerekiyor.

Köprünün bir ayağından diğerine geçtiğimde sisler arkasından bizim sistemlerimize bakıyorum. Biz önce bir mal üretelim, sonra “Allah kerim” diyoruz.

Bugünün dünyasında bir ürünü ürettikten sonra para kazanma devri bitti galiba. Bir ürünü üretmeden satabiliyorsanız, bu dünya da tutunabilme ihtimaliniz var.

iPhone 5’i bende merakla bekliyordum.

Görünüşü, yeni fonksiyonları, hızı, görüntü üretme kalitesi. Bunlar çok önemli. Ancak daha önemlisi böyle bir nesneyi her elimize aldığımızda, o ve onun gibi ürünlerin süreçlerinden çıkaracağımız dersler olmalı diye düşünüyorum.

Sokaklardayım ve herkes birbirine “gülümseme ile selam” veriyor. “sentetik gibi” duygusuyla hissetsem de çok güzel…

Darısı bizim sokaklarımızın başına…

Bir önceki yazı “Sonuç”la flört etmek